به نام تمامیت عشق

قبل از همه چیز ، یک جرعه سلام ، یک جرعه نگاه

سلام بر دوستان همیشه ام
سلام بر شما که دوستتان دارم

چون نان و نمک ...

********

قبل از هر چیز درگذشت ناباورانه ی هنرمندی که با نوازش

ساز ، عاشقانه وجودمان را می نواخت

استاد پرویز مشکاتیان را

به جامعه ی هنرمندان و دوستان خوبم تعزیت عرض می کنم

نام و یادش تا همیشه ماندگار

****

اگر بتوان شعر نامید در پستم قرار داده ام ...

  دوستان شاعر و نازنینم ... این سپید رمانتیک ، از دل شرقی برآمده

امید که با اغماض بنگرید و بر دلتان بنشیند ...

**********

 ثانیه های یادت                                                                         

بيرحمانه مي لرزانَدَم                                                                

                    پلك هايم را مي بندم

                             نگاه كه مي كنم

                               اشك هايم بيقرارترند از من ...

                                   آه ... چه با شكوه ويرانم مي كني !!

                                  ميناسرشت ( شرقي )

          ایستگاه نخست ... شعر کوتاه *

               **************

سلاخی / می گریست / به قناری کوچکی / دل باخته بود

                                                                           *احمد شاملو

                معنای سکوت

                            در گلوی تو شایعه می سازد

                                                              شایعه از عبارت ها

                بازویت را عبارتی کن

                                 تا شایعه کلمه ها را

                                                          میان سکوت بنشانی

                                               *یدالله رویایی

داشتند از روشنایی راه حرف می زدند
سنگ ، سایه ، باد ، بوته ها
همه در پرتو فانوسِ رهگذر

                                       *سید علی صالحی

*******

و شعر فراگفتار از استاد جمال بیگ

سرنوشت من

بلعیدن آتش است

برگرد

و مرا که در کافه جا گذاشته ای

بردار

همین سیگار نیمه سوخته ای

که لب هایت را ناتمام گذاشت

                                   دوستت دارم ، چون نان و نمک

چون لبان گر گرفته ی تب دار

که نیمه شب در شهوت قطره ای / به شیر آبی می چسبند !
دوستت دارم ، چون دقایق شک ّ

انتظار و دل واپسی / هنگام گشودن بسته ای بزرگ
که از درون آن بی خبری !

دوستت دارم ، چون اولین سفر با هواپیما
بر فراز اقیانوس !

چون هیاهوی درونم ، لرزش دل و دستم
در آستانه ی دیداری در استانبول !

دوستت دارم ...
چون گفتن : شکر خدا ! زنده ام !

                                           *ناظم حکمت

Nazim hikmet                                                                 

******

پرنده یی در سرم آواز می خواند !
تکرار می کند که دوستم می دارد
که دوستم می داری ...

از پرنده و صدای مداو مَش خسته ام !
فردا این پرنده را می کُشم !

                                         * ژاک پِره وِر

                                                               jacques prevert             

             و ایستگاه آخر . غزل و عشق **

                   ***************

                    پیش از غزل قسمتی از این ترانه ی پر خاطره از

جنتی عطایی نازنین را بخوانید ...

تو از کدوم قصه ای / که خواستنت عادته

نبودنت فاجعه / بودنت امنیته

تو از کدوم سرزمین / تو از کدوم هوایی

که از قبیله ی من / یه آسمون جدایی

اهل هر جا که باشی / قاصد شکفتنی

توی بهت ودغدغه / ناجی ِقلب منی

*******
غزلی در غایت زیبا از شاعر عاشقانه ها

و عاشق ترین شاعر ، حسین منزوی نازنین

تقدیم به شما که خودِ شعرید ...

*

زنی که صاعقه وار آنک ردای شعله به تن دارد

فرو نیامده خود پیداست که قصد خرمن من دارد

***

همیشه عشق به مشتاقان پیام وصل نخواهد داد

که گاه ، پیرهن یوسف کنایه های کفن دارد

***

کیَم ؟ کیَم که نسوزم من ؟! تو کیستی که نسوزانی ؟!

بهل که تا بشود ای دوست هر آنچه قصد شدن دارد

***

دوباره بیرق مجنون را دلم به شوق می افرازد

دوباره عشق در این صحرا هوای خیمه زدن دارد

***

زنی چنین که تویی ، بی شک ، شکوه و روح دگر بخشد

بدان تصور دیرینه که دل ز معنی ِ زن دارد

***

مگر به صافی گیسویت هوای خویش بپالایم

در این قفس که نفس در وی ، همیشه طعم لجن دارد ...

******

شاعر نازنین ، پوران فرخ زاد

***

شب به شانه می ریزد ، گیسوان بارانی
گریه در گلو دارد ، آسمان بارانی

***

چشم پنجره تا دور ، پر گشوده از رویا
از کرانِ افراها ، تا کران ِ بارانی

***

قطره قطره ، شعر ابر ، زیر انعکاس نور
پیش بزم آیینه ، شمعدان بارانی

***

موجه های مروارید ، اشک و آه و خاکستر
آب و زورق بی تاب ، بادبانِ بارانی

***

شاخ زردِ پاییزی ، روی خاک افسرده
برگ زعفران ریزد ، زعفرانِ بارانی

***

وهم این شبِ ابری ، جان ِ خسته می کاود
تا بر آرد از گُمسار ، چیستانِ بارانی

***

پنجه ی پلنگِ باد ، می تپد به بام و در
زوزه های پاییزی ، اَندُهانِ بارانی

***

عمرِ گل به سر آمد ، شاخ ِ نسترن افسرد
شب به کام گل بارد ، شوکرانِ بارانی

***

بانوی خزان بارد ، روی سینه ی دفتر
واژه های شورانگیز ، با زبان ِ بارانی

*****

نازنینان همیشه ام ، به خاطر چشمان مهربان شما
که مهربان و خط به خط می خوانَدَم ، می نویسم
روزهایتان پر از عشق و شب هایتان قشنگ و رویایی
بمانید همیشه

       پ.ن : دوستان گرامی ام پیشنهاد می کنم اشعار فراگفتار از شاعر
       ارجمند جمال بیگ را در وبلاگ ایشان بخوانید قطعا لذت خواهیدبرد .

www.faragoftar.blogfa.com

       پ.ن : و پیشنهاد دیگر اینکه از بلاگ اندیشمندانه و در غایت زیبا
       با مدیریت دکتر کالیگاری نیز بازدید فرمایید لذت بخش خواهد بود

www.caligari.blogfa.com

هوالحمید

قبل از همه چیز ، یک جرعه سلام  ، یک جرعه نگاه ...

سلام دوستان نازنین همیشه ام  

سلام بر شما که دوستتان دارم  

چون نان و نمک !!

و اما دوستان نازنینم ، پس از تاخیر نسبتا طولانی که مشغله هایم  

و دردهای ناگزیر  روزهای گذشته  ، توان و حس نوشتن  

از روی عشق را بیرحمانه از من دریغ می کرد ... 

دلم برایتان تنگ شده بود و شرمنده ی مهربانی همیشه تان  

که تنهاییم نمی گذارید و رزهای همیشه عاشقم را  

می بویید ...

***************  

ایستگاه نخست ***                                                

اشعار کوتاه از شاعران بزرگ                                       

این شعر کوتاه اما تا بی نهایت زیبا و خاطره انگیز از قیصر امین پور

به شما که مانندباران پر از سخاوتید  

************** 

دیشب باران قرار با پنجره داشت ، روبوسی آبدار با پنجره داشت  

یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد  

چک چک ، چک چک ... چکار با پنجره داشت !! 

                                                                قیصر امین پور

دلم گرفته است ، دلم گرفته است ... 

به ایوان می روم و انگشتانم را ، بر پوست کشیده ی شب  

می کشم

چراغ های رابطه تاریکند ... کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد  

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد  

پرواز را بخاطر بسپار ، پرنده مردنی ست  !!

                                                                  فروغ فرخزاد

این بار هم که تاول پاهایم خشک شود  

دوباره عاشقت می شوم  

دوباره راه می افتم  

دوباره گم ... می شوم !

                                                            کیکاووس یاکیده        

قبول کن زیبا ، مجال عشق همین لحظه است  

کلید لازم نیست ، کمی کبوتر چاهی  

کمی شمایل گل ، کمی نشانه ی یوسف  

کمی نشای غزل ، کمی توقف دریا  

کنار هر چه درخت ...

                                                      محمدرضا عبدالملکیان

************************

ایستگاه پس از نخست                                                    

شاعران جهان ***                                                    

نگاهم درنگی کرد بر ستارگان ، کاش یادم نمی آمد

که هرگز نمی آیی !

                                                       راینر ماریا ریلکه  

                                                Rainer maria rilke

در تمام باخت ها و بردهایمان ، در تمام غم ها و شادی هایمان  

حیات زندگی در این است که جاوید باد عشق هایمان  

در تغیر خوشی به ناخوشی ها ، گر عشق باشد هنوز با ما  

دیگر چه باک ... هر چه بادا بادا ...

                                                                تئودور تیلتون

***********************

     ایستگاه پایانی **                                                        

دو چشم مست تو خوش می کشند ناز از هم  

 نمی کنند دو بد مست احتراز از هم  

*

شدی به خواب و به هم ریخت خیل مژگانت  

گشای چشم و جدا کن سپاه ناز از هم

*

میان ابرو و چشم تو فرق نتوان داد  

بلا و فتنه ندارند امتیاز از هم 

*

کس از زبان تو با ما سخن نمی گوید  

چه نکته ایست که پوشند اهل راز از هم  

*

شب فراق تو بگسیخت در کف مطرب  

ز سوز سینه ی من پرده های ساز از هم  

*

به باغ ، سرو و صنوبر چو قامتت دیدند  

خجل شدند ز پستی دو سرفراز از هم  

* 

تو در نماز جماعت نرو ، که می ترسم  

کشی امام و بپاشی صف نمازاز هم  

*  

تو بوسه از دو لبت دادی و صبوحی جان

به هیچ وجه نگشتیم ، بی نیاز از هم   

**

                                                   شاطر عباس صبوحی

************************** 

و آخرین تقدیمی ام به شما نازنینان  

غزلی زیبا از شاعره ی نازنین  

نجمه زارع  

خبر به دورترین نقطه ی جهان برسد  

نخواست او به من خسته ، بی گمان برسد  

*

شکنجه بیشتر از این ؟ که پیش چشم خودت  

کسی که سهم تو باشد ، به دیگران برسد

*

چه می کنی اگر او را که خواستی یک عمر  

به راحتی کسی از راه ، ناگهان برسد ... 

*

رها کنی برود ،از دلت جدا باشد  

به آن که دوست ترش داشته ، به آن برسد  

*

رها کنی بروند و دوتا پرنده شوند  

خبر به دورترین نقطه ی جهان برسد  

*

گلایه ای نکنی ، بغض خویش را بخوری  

که هق هق تو ، مبادا به گوش شان برسد  

*

خداکند که ... نه ، نفرین نمیکنم ، نکند  

به او که عاشق او بوده ام ، زیان برسد  

*

خدا کند فقط این عشق ، از سرم برود  

خدا کند که فقط زود آن زمان برسد

نام و یادش گرامی باد

*************  

ثانیه هایتان همسو با عشق ، دقایقتان همراه با لذت

دلهایتان گرم صداقت و مهروزی باد .

 بنام خدای بهار

سلام بر دوستان تا همیشه ام ...

سلام برشما که دوستتان دارم ...

چون نان و نمک !

هوا ، هوای بهار است و باده ، باده ی ناب

به خنده خنده بنوشیم ، جرعه جرعه شراب

ایستگاه نخست بهار                                                      

*********************************                           

سپیدی زمستان پیش نیاز فرش سبزفام و مخملینی ست  

که دشت و دمن را مفروش می سازد و بهار با قدم رنجه ی   

شیرین خود ، رزق ، شیرینی ، نشاط و طراوت را سخاوتمندانه  

بر شط جان ها می ریزد ...

با گوش جان بشنویم صدای گام های مهربان بهار را با      

دلربایی و فریبندگی اش   

قدم رنجه ی بهار سرسبزی ، شوق و ذوقی که باغ برای     

شکفتن و بارور شدن دارد ، سرود دل انگیز چلچله ها      

پرواز پرستوها ، عطر شورانگیز باد ، هوای گلبیز و      

فرح بخش و شورانگیز این فصل ، عشق را بیادم می آورد      

زیبایی و سبزینگی این فصل دل و زبانم را وادار می کند          

که بهار دلربا را به خاطر سخاوت و مهربانی اش        

سپاس گفته و شکرگزار باشم .

می دانم و می دانید  با حضور مهربان بهار، با زمستان و       

و جامه ی سپیدش وداع کرده و زمستان باقی عمرش را       

به بهار ارزانی می دارد اما فراموش نمی کنیم که بهار       

حضورش را وامدار زمستان است ...  

*****************

ایستگاه دوم بهار                                                         

*******************************                               

صبح ...                               

شوری ابعاد عید ، ذائقه را سایه کرد

عکس من افتاد در مساحت تقویم :

در خم آن کودکانه های مورب

روی سرازیری فراغت یک عید

داد زدم : به ، چه هوایی !!

                                               سهراب سپهری    

آن فصل ، فصلی که می توان متولد شد

حتما بهار باید باشد

و نام تازه ی ما ، حتما 

دیوانه وار باید باشد !

********

آغاز فروردین چشمت ، مشهد من  

شیراز من ، اردیبهشت دامن تو 

                                  قیصر امین پور

 ای فروردین ، ای فروردین     

تو اگر دستت را بگشایی   

به زمین ریزد

به هوا خیزد 

گل و پروانه  

تو چه نزدیکی  

نفست را من می شنوم از پس این دیوار

ای فروردین تو بیا برفم را بردار

                                    عمران صلاحی

غزل غزل ترانه تو ، ترانه ی بهار تو    

چمن چمن بهار تو ، بهار ماندگار تو   

                                                   حسین منزوی                       

******************

ایستگاه بی پایان بهار                                   

*********************************               

سلام بهار

خوب شد باز تو را می بینم ، راستی از ننه سرما چه خبر؟ 

چمدان باز کن ای تازه سفر برگشته ، جامه ی سبز برای  

چه کسی آوردی ؟ چقدر عطر درون چمدانت داری !!!   

ابرزیبای سپید بغض کرده ست تو را می نگرد ،

دل او را نشکن

شب یلدا که گذشت ، گرچه شب شیک ترین جامه ی خود  

را پوشید ، من به او می گفتم که تو خواهی آمد ...

راستی می دانی ، باغ در خواب زمستانی خود ، شوق دیدار  

تو را در سرداشت ، تا که با زنگ تو در باز کند

تو سلامت عید است ، وه چه آغاز قشنگی داری !

از سلام تو ، دل باغ شکفت ، یاس خود را گم  

شبنم از شوق گریست ، مادرم هفتمین سین اش را  

با صمیمیت همسایه چه قسمت می کرد ، زن همسایه    

سلامی می داد ، با تبسم سمنو را می برد  

سکه ی نو که پدر می آورد ، دل ما را می برد    

عید در خانه ی ما ، عشق منزل می کرد ، خواهرم   

می خندید ، مادرم می خندید ، همه می خندیدند  

**********

آه ای تازه بهار ، روح این باغچه از بودن توست  

تو به لبخند سرد زمین آب کنی

 تو دل شب پره را ، گرم کنی

چشم در چشم ، شقایق دوزی

گونه اش ، سرخ کنی

بلبل از شوق تو ، سرمست شده است

پنجره رو به این وسعت جادویی تو ،  باز شده است    

تو به آرامش رویایی خواب ، تو به آرامی یک رویش     

سبز ، به دل باغچه مان راه کنی

سر به گوش گل آلاله به نجوا گویی :

باغ برخیز ، که من آمده ام ، من بهارم  

آن که همواره به یادش بودی ، آن که در خواب         

زمستانی سرد ، چشم در راه سلامش بودی       

عشق فرمان داده است ، بعد از آن خواب زمستانی سرد         

روح در کالبد سرد شما ، من بدمم     

فصل سرما که گذشت ، یاد آرید ازآن شاخه ی          

بشکسته ی بید ، و همه گل هایی که ندیدند بهار           

و بدانید زمستانی هست        

در گشایید به بیداری این فصل بهار           

شاید این فصل بهار ، فصل دلدادگی و رویش خاک          

شاید این فصل بهار ، فصل بیداری دل های شماست          

**********************        

آرزو می کنم از روح پاک سرشار ، از سخاوت لبریز         

سفره تان پر برکت ، دلتان پر زامید ، نگاهتان سبز سبز       

چون سرو ایستاده ، و عشق همسایه ی دیرینه تان باد ...       

و خداوند فیاض ، بر جام زندگیتان سلامتی ، عشق            

نیک روزی و نیک نامی بریزد .  

شب و روزهایتان دلربا ، لحظه ها و دقایقتان همرنگ          

عشق ، ثانیه هایتان قشنگ  

و بهار شورانگیز بر شما شاد باد .  

شهادت سید ، سالار و میرشهیدان

حضرت حسین بن علی (ع )

برعاشقان حضرت تعزیت باد 

کیست اینجا که نیمه جانم کرد

از همین ابتدا کمانم کرد 

وای از این سرزمین بیا برگرد

نخل ها را ببین ، بیا برگرد

همه جا تیر و تیغ و سرنیزه

همگی آتشین ، بیا برگرد

تا علمدار را نظر نزدند 

جان ام البنین ، بیا برگرد

این تو و کودکان که می لرزند 

وان همه لاله چین بیا برگرد

تا نبینم نفس نفس زدنت

غرق خون جبین ، بیا برگرد

تا نیفتی میان آن گودال

زخمی از پشت زین ، بیا برگرد 

***********************

باردیگرماه عشق ، ایثار،رشادت وجانبازی را به تعزیت می نشینیم

امید که بتوانیم در دانشگاه کربلا ،از استادان برجسته و معنوی

آن حسین بن علی و زینب کبری سلام الله علیها درس عشق و

صبر و معنویت بیاموزیم .

بنام سراینده ی هستی

سلام دوستان همیشه همراهم ...............

که دوستتان دارم چون نان و نمک !

سلام ، خداحافظ

حرف دیگری اگر یافتی به این دو بیافزای !

                                        حسین پناهی

و نترسیم از مرگ ، مرگ پایان کبوتر نیست .

مرگ وارونه ی یک زنجره نیست .

مرگ در ذهن اقاقی جاری ست .

وهمه می دانیم ، ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است .

                                       سهراب سپهری

*******************

همیشه طنین خوش آهنگ و دلنشین صدای زیبایش ، که بارها

به گریستن وادارم کرده و لذت بخش ترین بوده است

و چهره ی همیشه مهربان و گرمش را دوست می داشتم

و خواهم داشت ...

موسیقی و ترانه ها با صدای او وجودم را به آرامش میهمان

می کرد و سرشار و لبریز از شور و لذت می شدم ...

حال که دانسته ام مربی عالم همانند من دی ماه را برای بودن

 و نفس کشیدن او برگزیده بود ، در قرابت درونی ام با او

بیشتر به باور می رسم ....

تا همیشه دلتنگ شنیدن تازه هایش خواهم بود

نام و یاد خواننده ی خوش صدا ناصر عبداللهی در 29 آذرماه

زنده و گرامی باد .

ایستگاه نخست ...                                                     

******************************                                

از شاعر دوست داشتنی ام محمد علی بهمنی

انتخابی دارم که باصدای دلنواز ناصر عزیز

شنیدنی تر بود ...

از خانه بیرون می زنم اما کجا امشب !

شاید تو می خواهی مرا در کوچه ها امشب ؟

پشت ستون سایه ها روی درخت شب 

می جویم اما نیستی در هیچ جا امشب 

می دانم آری نیستی اما نمی دانم   

بیهوده می گردم بدنبالت چرا امشب ؟

هر شب تو را بی جستجو می یافتم اما  

نگذاشت بی خوابی ، بدست آرم تو را امشب ؟

ها ... سایه ای دیدم ! شبیه ات نیست اما حیف ! 

ای کاش می دیدم به چشمانم خطا امشب 

هر شب صدای پای تو می آمد از هرچیز 

حتا زبرگی هم نمی آید صدا امشب 

امشب ز پشت ابرها بیرون نیامد ماه

بشکن قرق را ماه من ، بیرون بیا امشب 

گشتم تمام کوچه ها را ، یک نفس هم نیست

شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب !

طاقت نمی آرم تو که می دانی از دیشب 

باید چه رنجی برده باشم بی تو تا امشب 

ای ماجرای شعر و شب های جنون من 

آخر چگونه سر کنم بی ماجرا امشب ؟!!

************************** 

** شاعران جهان                                                      

********************                                                

با تو در قهوه خانه بودم !

نگاه ها و گفته هایت را ، با فنجان قهوه ام می نوشیدم !

زن کف بین آمد دستم را گرفت تا طالعم را بگوید !

و من گفتم : طالعم را از کف دست تو بخواند !!

                                                          غاده السمان 

پای سپید روباه ، جا مانده میان دندان دام !        

خون او بر برف ، رد پایش نیز ...     

با سه پا دور می شود و در غروب و میان دندان هایش        

خرگوش هنوز نفس می کشد !         

                                                 ژاک پره ور

_____________________

___________

** ایستگاه آخر                                                        

*****************                                                  

و درانتها از شاعر خوش ذوق و جوان جناب بهروز باغبان   

برگزیده ای دارم و امید که با خوانش آن دچار لذت شوید ...

گرچه اگر با خوانش خود ایشان می شنیدید قطعا  

دلچسب تر می بود ...

توجه ! در این شعر زیبای جناب باغبان

در مصرع دوم ابیات فرد ، تعمدا و به خواست 

خود شاعر ، ابیات فرد یک هجا کم دارد .

لازم دانستم این موضوع را هرچند دیر اما 

مطرح کنم که صد البته شاعران آگاه  به این 

قضیه هستند .

*******

ما آخرت منطق و بینش هستیم

ما اهل طریقت و گزینش هستیم 

پس علت روسیاهی ما اینست 

ته مانده ی دیگ آفرینش هستیم !!

***

حتی الفبای دبستان را نمی فهمم

بابا که دارم ، پس چرا نان را نمی فهمم

صد کشته داده جذر و مد ماه بی رحم

اصرار بی جای پلنگان را نمی فهمم

از عاشقی آنقدر بیزارم که دیگر 

عاشق شدن در زیر باران را نمی فهمم 

این زندگی با مرگ من فرقی ندارد

وقتی که من مفهوم آنان را نمی فهمم 

از بس به مفهوم خدا مشکوک هستم

این قبله های رو به عصیان را نمی فهمم

اصلا تو حق داری مرا کافر بخوانی 

من بی تو فرق کفر و ایمان را نمی فهمم

پس صادقانه تر ، هدایت کن دلم را 

من سجده های رو به شیطان را نمی فهمم 

بگذار مانند سگی ولگرد باشم 

من بوف کوری غیر انسان را نمی فهمم 

***********************************

پ.ن ... دوستان خوبم امیدوارم بودن در این فضا

لذت بخش بوده باشد .

دوست تر دارم در مورد سروده ی دوست خوبم

جناب بهروز باغبان نظرتان را قطعا بدانم .

شب و روزهایتان قشنگ ، لحظه هایتان قرین مهربانی و

صداقت ، دقایقتان نیز همرنگ عشق باد ...

یلدا دختر سیاه موی بلند بالا ، یادگار مام وطن ، میوه ی        

میوه ی پاییز ایران ، عروس زمستان ، در راه است       

او را بر سفره ی مهر بنشانیم و با نسل فردا پیوندش دهیم         

ایرانی بودن را فراموش نکنیم   

لحظه ها و دقایتان چون موی بلند یلدا ،طولانی و شاد باد .          

بنام آنکه عشق را آموخت

به وقارت وقار می نازد ، ذات پروردگار می نازد

مصطفی فخر انبیاست ولی ، به تو با افتخار می نازد

دل هر عاقلی که می بینی ، به تو دیوانه وار می نازد  

یا علی بر هلال ابرویت ، به خدا ذوالفقار می نازد   

عید سعید غدیر ، عید ولایت و عشق  

بر عاشقان شیریزدان ، شاد باد  .   

بنام خالق عاشقانه ها

سلام بر دوستان تا هميشه ام ...................   

سلام بر شما كه دوستتان دارم .................    

چون نان و نمك !!!

 شاعران جهان **                                                     

****************************                            

********************    

   هرگز از تو چيزي به آنها نگفتم..اما تو را ديده اند كه تن

 مي شويي در چشمانم !!   

  ****

با مداد سبز خطي بر كمر تو كشيدم ، تا نتواني پروانه اي شوي

و از دستانم بگريزي !

                                                             نزار قباني

                                                     Nizar  ghabbani

چنان ستاره ي زحل ، بر مدار تو در توي دايره ها مي گردم   

در روياهايم بر مداري مي چرخم عشق من ، نه به درون مي روم و

نه باز مي گردم !

                                                          فدريكو گارسيا لوركا            

 شعركوتاه **4                              Fedrico  Garcia  lorca   

    *********************                                               

     دم به كله مي كوبد و شقيقه اش دو شقه مي شود 

بي آنكه بداند حلقه ي آتش را خواب ديده است

عقرب عاشق !!! 

                                                  حسين پناهي نازنين 

روي پله ي بعد از ظهر ، كه چشم انتظار غروب

مي نشينم ، صداي كودكي بازي از ذهن كوچه

مي گذرد ، چه تابستان گرمي ! كاش !

در آن شلوغي ، غروب تا ابديت تو، توقف مي كرد

كاش !

                                    عليرضا نيافر ( شاعر، نويسنده )

اعتمادي كم رنگ ، پنجره را به هم مي كوبد

جمع مي كنم خرده هاي يك سوء تفاهم را !

********

به خودم كه آمدم ، قطار از لحظاتم گذشته بود و سقوط واگن ها

در پيچ پيچ ريل و دهقاني كه ... ريز ريز فداكار !   

                                      دوست خوبم افسانه رئيسي                                         

         ايستگاه پس از نخست **                                                                   

*********************************                                  

همان گونه كه تاكنون در سراسر جهان ، زبان آلماني را بيانگر فلسفه 

شناخته اند و زبان انگليسي را بازگو كننده ي علم دانسته اند

از گذشته هاي دور ، زبان شيرين و شيواي پارسي را نيز به عنوان 

زبان گوياي شعر برگزيده اند و به بياني ديگر پارسي را به شعر

مي شناسند .

تصنيف وترانه راه خود را ازميان دل ها وزبان مردم كوچه وبازار 

به عرصه ي هنر باز كرد و پس از طي كوره راه هاي بسيار

سرانجام در جايگاه شايسته ي خود قرار گرفت .

از پيش كسوتان به نام اين عرصه ، ميرزا علي اكبر شيداست .

وي به سال 1259 ق .. در شيراز متولد شد و بي گمان از تاثير

ژرف شاعران بزرگ زادگاه خود حافظ و سعدي بي بهره نبود.

مي توان چنين بيان داشت كه كار ترانه سرايي در سايه ي ذوق 

و ظرافت انديشه ي ميرزا علي اكبر شيدا بنياد گرفت و به همت 

و تلاش ميرزا ابوالقاسم عارف قزويني راه اعتلا سپرد تا آنجا

كه به حق عارف را ( پدر تصنيف ايران ) ناميده اند .   

با گذشت سال ها هنر مردمي ترانه سرايي توسط شاعران پرتواني    

كه بايد آنان را ( دومين نسل ترانه سرايان ) ناميد ، همچون  

ملك الشعراي بهار ، رهي معيري ، معيني كرمانشاهي ... 

پي گرفته شد .

مي توان ترانه سرايان دهه هاي اخير را ( هنرمندان نسل سوم )

اين هنر مردم گرا به شمارآورد كه سروده هايشان در پس حصار

تنگ ديوارهاي سيماني و فضاي دودآلوده ي عصر ماشين با

واژه هايي نو آرزو، عشق و دلتنگي را به تصويرمي كشد .

از ترانه سرايان معروف اين دوره ايرج جنتي عطايي

شهيار قنبري ، اردلان سرفراز ،منصور تهراني ، ليلا كسري

و البته يغما گلرويي عزيز را مي توان نام برد ...

بي شك بالندگي و تكامل هنر سرودن ترانه در گرو همگامي

نزديك هنرمندان عرصه ي موسيقي بود .

نام مشاهيري چون غلامحسين درويش ، علي اكبر شهبازي

و ابوالحسن صبا در تاريخ موسيقي و ترانه سرايي ايران براي

هميشه خواهد درخشيد .

پ . ن ...

 ديوان عارف ، تاريخ موسيقي ايران ، و حامد حميدا

*********************************

دوستان نازنين هميشه ام ...سخن در باب ترانه بسيار است 

منتهاي مراتب اگر بسيار مي نوشتم كه دوست ترنيز داشتم  

از حوصله شما خوبان خارج مي شد واين اندكي بود از ترانه ...

اميدوارم ترانه هايي كه هم اكنون سروده مي شود با انديشه

     و تفكر بوده و به هجو كشيده نشود .                                   

 **************************************

ايستگاه پاياني **                                                       

***********************                                             

***********************                        

و حال از شاعر نازنين و دوست داشتني ام 

ايرج جنتي عطايي

ترانه اي برگزيده ام كه با صداي زيباي خواننده ي

آن ابي ... دلنشين تر شده است .

كدوم شاعر كدوم عاشق كدوم مرد

تو رو ديد و به ياد من نيفتاد 

به ياد هق هق بي وقفه ي من 

توي آغوش معصومانه ي باد 

تواسمت معني ايثار آبه

براي خاك داغ خستگي ها

تو معناي پناه آخريني

واسه اين زخمي دلبستگي ها 

نجيب و با شكوه و حيرت آور

تو خاتون تمام قصه هايي

تو بانوي ترانه هامي اما 

مثل شكستن من بي صدايي 

تو باور مي كني اندوه ماهو 

تو مي فهمي سكوت بيشه ها رو 

هجوم تند رگبار تگرگي

كه مي شناسي غرور شيشه ها رو 

تو معصومي مثل تنهايي من

شريك غصه هاي شبنم و نور

تو تنهايي مثل معصومي من

رفيق قله هاي پاك و مغرور

ببين من آخرين برگ درختم 

درخت زخمي از تيغ زمستون

منو راحت كن از تنهايي من

منو پاكيزه كن با غسل بارون

تو تنها حادثه تنها اميدي

براي قلب من اين قلب مسموم

رداي روشن آمرزشي تو

براي اين تن محكوم محكوم

نجيب و باشكوه و حيرت آور

تو خاتون تمام قصه هايي

تو بانوي ترانه هامي اما

مثل شكستن من بي صدايي

*************************

دوستان خوبم ، كه با عشق ، براي شما انتخاب مي كنم

و مي نويسم در اين فضاي مجازي ....

اميدوارم توانسته باشم حضورتان را در اين فضا بي ثمر باعث

نشده باشم ،چون غالبا فاصله ي بروز شدن  پست هايم طولاني ست

مطالبم نيزاندكي مطول مي شود واز اين بابت شرمنده ام .

شب و روزهايتان قشنگ و دوست داشتني

پ . ن ....  دوستان خوبم پيشنهاد مي كنم ازمطالب خواندنی و دیدنی

در وبلاگ سید مسعود سرباشی ، که از دوستان رادیویی هستند

دیدن بفرمایید .

www.sarbashi.blogfa.com

                                 بنام خالق عاشقانه ها

سلام به شما نازنینان همیشه ام  .............

سلام به شما که دوستتان دارم ................

چون نان و نمک !!

و سلام بر رمضان المبارک ..............  

رسید فصل میهمانی ، فصل ضیافت مهربانی و تمامیت عشق

حال که مسیر قدم هایمان را فرشتگان با بخشش و سخاوت او

فرش کرده اند

ما نیز ، قفل دل هایمان را عاشقانه بشکنیم و کوچه های شهر

دلمان را با گل های نیایش و مناجات و پاکی آذین ببندیم و با

گذر از کوچه باغ های عشق و معرفت و دلدادگی ، هوای

وجودمان را معطر به عطر ، شور و شوق و بندگی کنیم .

درماه  استجابت و بخشایش ، ستاره های درخشان عبودیت

وخلوص را ، روشنی بخش آسمان باطنی وجودمان کنیم

و در قنوت عاشقانه و سبز دستانمان ، به سمت آبی بلند آسمان از

صاحب استجابت و آمرزش ،بخواهیم که به بانگ اغفرلنای ما

مهربانانه لبیک گوید ...

*******

در سکوت آرامش بخش سحرهای رویایی خود

هنگام افطار عاشقانه و عارفانه ی خود

در لحظه های نیایش و ربناهایتان

سبزپوش سلسله ی عشق را بخوانید

و بی ستاره هایی چون من را دعا کنید .

****

سبد سبد مغفرت و معنویت در این ماه نیاز و راز

ازسوی او نثارتان

و رزق و برکت و سعادت و طعم دلچسب عبادت

گوارای وجود نازنین تان   

شاعران جهان** ............................................    

همه بلبل را عاشق گل می دانند و فکر نمی کنند ممکن است

دوطرفه باشد !!

                                                         فرید ریش نیچه  

                                                    Friedrich nietzsche

اندیشیدن به تو زیباست و امید بخش ، آن چنان که شنیدن     

ترانه ای از خوش صداترین خنیاگر جهان ، اما دیگرامید    

مرا راضی نمی کند ! ترانه شنیدن نیز ! می خواهم خودم    

ترانه بگویم !

                                                         ناظم حکمت

                                                      Nazim hikmet

مار ، در میان علف ها ، از مقابل پایم می خزد و رخصت     

عبورم می دهد .....

و من شرمنده می شوم از جستن سنگی برای کشتن او!!!

                                                            لنگستون هیوز

                                                        Langston Hugues

    چشمانت کارناوال آتش بازی ست !

یک روز در هرسال ، برای تماشایش می روم

وباقی روزهایم را ، وقف خاموش کردن آتشی می کنم

که زیر پوستم شعله می کشد !       

                                                     نزار قبانی  

                                                   Nazar ghabani      

ایستگاه اول ...

*******************************

با خودم قرار گذاشته بودم که این پست در این قسمت  شما

را میهمان نوع دیگری از انتخاب هایم کنم اما ........

رمضان آمد و عشق آغاز شد ...

از زنده یاد قیصر امین پور برگزیده ام تقدیم به شما اهل هنر

این حنجره این باغ صدا را نفروشید

این پنجره ، این خاطره ها را نفروشید 

در شهر شما باری اگر عشق فروشی ست

هم غیرت آبادی ما را نفروشید

تنها ، به خدا ، دلخوشی ما به دل ماست

صندوقچه ی راز خدا را نفروشید

سرمایه ی دل نیست بجز اشک و بجز آه 

پس دست کم این آب و هوا را نفروشید 

در دست خدا آینه ای جز دل ما نیست

آیینه شمایید ، شما را نفروشید !!

ایستگاه دوم                                                       

*******************************

 برایتان از قصاب کاشانی  

غزلی انتخاب کرده ام امیدوارم

شما مهربانان همیشه همراهم از خوانش آن لذت ببرید ...

ای نگه با نظرت هم می و هم میخانه                         

                                                  گردش چشم تو هم ساقی و هم پیمانه      

هم مسلمان زتو حاجت طلبد هم کافر                         

                                            طاق ابروی تو هم مسجد و هم بتخانه

نرگست با همه در آشتی و هم در جنگ                     

                                                 نگهت با همه هم محرم و هم بیگانه     

لب شیرین تو هم قوت بود هم یاقوت                        

                                          خال گیرای تو هم دام بود هم دانه

گاه با وصل به سر می برد و گه با هجر                    

                                      گاه آباد بود دل زتو گه ویرانه

تو گهی شمعی و گه گل ، چه عجب باشد اگر             

                                            که دهد دل به تو هم بلبل و هم پروانه

گفت : قصاب تو دیوانه شدی یا عاشق                      

                                           ای به قربان تو هم عاشق و هم دیوانه

*******************

آرزو می کنم شما نازنینان همیشه ام

در سایه ی عشق و بندگی ، درمسیر انسانیت گام هایتان

بلند بوده و قله ی کمال را فتح کنید ...

لحظات و دقایقتان با عشق همسو و با مهربانی همراه باشد

و در خانه دلتان ساز قشنگ صداقت و عشق را بنوازید .

روزهایتان سبز و شب هایتان قشنگ و رویایی

بنام آنکه عشق را تقدس بخشید …

سلام نازنینان و همراهان همیشه ام

زندگی را اگر ، صرف محبت و صفا نکنیم ، وجودمان را اگر

متبرک صداقت نکنیم …

لحظات و دقایق مان را با حلاوت مهربانی و گذشت شیرین تر

از عسل نکنیم ...

بایستی طعم گس بی مهری را بچشیم ، در شاهراه زندگی

ثانیه های تلخی رو با عبور سنگین و ساکت عقربه ها   

شاهد و ناظر باشیم …

اگر به زندگی سلامی عاشقانه نکنیم و با تلخی ها و شکست ها

وداع نداشته باشیم …

بایستی تا چشمانمان می نگرد و قلب هامان می طپد ، مسافر

قطار ناکامی  و تلخکامی ها باشیم …

معتقدم نان محبت را آغشته به شیرینی دوستی بی ریا کرده و

بر سفره ی پاک ، ساده و بی آلایش عشق، یکدیگر را عاشقانه

به ضیافتی دلانه میهمان کنیم .

ایستگاه اول

_______________________________________

واژه های تو فرش ایرانی ست ، چشمانت دو پرستوی دمشقی

که بین دو دیوار در پروازند

قلب من ، چون کبوتری بر آب های دستان تو پرواز می کند

و قیلوله ای می کند در سایه ی دیوار

                                                           نزار قبانی     

تو کسی نداشتی ، من داشتم

من عاشق بودم !

                                                    برتولت برشت  

جا مانده است چیزی ، جایی که هیچ گاه ، هیچ چیز جایش را 

پر نخواهد کرد ، نه موهای سیاه و نه دندانهای سفید !!

                                                   حسین پناهی 

به عمر شکوفه ی سیبی می پاید عشق .

آنگاه که در دست های آزمندمان می پژمرد !!!

شاعر ایرانی عضو انجمن پن آلمان …سعید …

ایستگاه دوم

_________________________

از جناب فتحعلیشاه ، شاعر خوب و برجسته ی کرج

انتخابی دارم امیدوارم که از خوانش آن لذت ببرید .

روز من شام خطر بود ،  نمی دانستم

اشک من خون جگر بود ، نمی دانستم

به هوای تو نشستم به بام دگری

خانه ام جای دگر بود ، نمی دانستم

فتنه در کار دلم چند کنی ، چند بگو

حکم تو ، حکم بتر بود ، نمی دانستم

وسط کوچه ی ما یک در تاریک زدند

عشق ما تا دم در بود ، نمی دانستم

وسط خط کشی عشق ، جریمم کردند

پای من فکر سفر بود ، نمی دانستم

یار می خواست ببیند غم و هجران مرا

چشم من یکسره تر بود ، نمی دانستم

چشم بر هم نزده ، سفره ی ما برچیدند

عمر ما شام سحر بود ، نمی دانستم

پشت آن پنجره در باغ  ، هوا بارانی ست

ساعتم گفت: در آنجا چه خبر بود ، نمی دانستم

کوزه ی عاطفه ام در وسط کوچه شکست

عابری گفت: قدر بود ، نمی دانستم

دوستی گفت ندا ، عشق و جنونت زچه روست ؟

گفتمش : کار هنر بود ، نمی دانستم !!!

همدلان تا همیشه ام ، نوشتن برای شما نازنینان ، مرا

عاشقانه به فضای مجازی دلبسته می کند …

پس تا همیشه … لحظات ، ثانیه ها و دقایق تان

قشنگ و بیاد ماندنی …